Трэ́мля

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Трэ́мля
Р. Трэ́млі
Д. Трэ́млі
В. Трэ́млю
Т. Трэ́мляй
Трэ́мляю
М. Трэ́млі

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Трэ́мля ‘ламачча, гушчар, зараснік’ (мазыр., ГЧ). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)