трыбу́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трыбу́нны трыбу́нная трыбу́ннае трыбу́нныя
Р. трыбу́ннага трыбу́ннай
трыбу́ннае		 трыбу́ннага трыбу́нных
Д. трыбу́ннаму трыбу́ннай трыбу́ннаму трыбу́нным
В. трыбу́нны (неадуш.)
трыбу́ннага (адуш.)		 трыбу́нную трыбу́ннае трыбу́нныя (неадуш.)
трыбу́нных (адуш.)
Т. трыбу́нным трыбу́ннай
трыбу́ннаю		 трыбу́нным трыбу́ннымі
М. трыбу́нным трыбу́ннай трыбу́нным трыбу́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

трыбу́нны трибу́нный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

трыбу́на, -ы, мн. -ы, -бу́н, ж.

1. Узвышэнне для выступлення прамоўцы.

Аратар падняўся на трыбуну.

2. перан. Месца, сфера, дзе праходзіць грамадская дзейнасць каго-н.

Грамадская т.

3. Збудаванне з паступовым узвышэннем радоў, лавак для публікі (на стадыёнах, плошчах і пад.).

|| прым. трыбу́нны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

трибу́нный трыбу́нны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)