трохты́сячны, -ая, -ае.

1. Ліч. парадк. да тры тысячы.

2. Які складаецца з трох тысяч адзінак.

Т. атрад.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

трохты́сячны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трохты́сячны трохты́сячная трохты́сячнае трохты́сячныя
Р. трохты́сячнага трохты́сячнай
трохты́сячнае		 трохты́сячнага трохты́сячных
Д. трохты́сячнаму трохты́сячнай трохты́сячнаму трохты́сячным
В. трохты́сячны (неадуш.)
трохты́сячнага (адуш.)		 трохты́сячную трохты́сячнае трохты́сячныя (неадуш.)
трохты́сячных (адуш.)
Т. трохты́сячным трохты́сячнай
трохты́сячнаю		 трохты́сячным трохты́сячнымі
М. трохты́сячным трохты́сячнай трохты́сячным трохты́сячных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

трохты́сячны

лічэбнік, парадкавы

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трохты́сячны трохты́сячная трохты́сячнае трохты́сячныя
Р. трохты́сячнага трохты́сячнай
трохты́сячнае		 трохты́сячнага трохты́сячных
Д. трохты́сячнаму трохты́сячнай трохты́сячнаму трохты́сячным
В. трохты́сячнага (адуш.)
трохты́сячны (неадуш.)		 трохты́сячную трохты́сячнае трохты́сячных (адуш.)
трохты́сячныя (неадуш.)
Т. трохты́сячным трохты́сячнай
трохты́сячнаю		 трохты́сячным трохты́сячнымі
М. трохты́сячным трохты́сячнай трохты́сячным трохты́сячных

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

трохты́сячны трёхты́сячный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

трохты́сячны, ‑ая, ‑ае.

1. Ліч. парадк. да тры тысячы.

2. Які складаецца з трох тысяч якіх‑н. адзінак. Трохтысячны атрад.

3. Разм. Коштам у тры тысячы рублёў. Трохтысячны гарнітур.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трёхты́сячный трохты́сячны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нястро́йны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае нязграбную, няскладную постаць. Убег у штаб дывізіі хударлявы, нястройны паручнік. Нікановіч.

2. Пазбаўлены стройнасці, мілагучнасці. Словы, спачатку прыглушаныя, нястройныя, рабіліся ўсё выразней, гучней. І вось яны зліліся ў магутную песню. Лынькоў.

3. Бязладны, хаатычны; неарганізаваны. Танкісты шумліва, нястройным гуртам накіравалася да шасэ. Мележ. Брычка ехала па праспекце, а за ёю па бруку, па тратуарах ішоў нястройны трохтысячны натоўп. Арабей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)