трохкла́сны, -ая, -ае.

Які мае тры класы, складаецца з трох класаў.

Трохкласная адукацыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

трохкла́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трохкла́сны трохкла́сная трохкла́снае трохкла́сныя
Р. трохкла́снага трохкла́снай
трохкла́снае		 трохкла́снага трохкла́сных
Д. трохкла́снаму трохкла́снай трохкла́снаму трохкла́сным
В. трохкла́сны (неадуш.)
трохкла́снага (адуш.)		 трохкла́сную трохкла́снае трохкла́сныя (неадуш.)
трохкла́сных (адуш.)
Т. трохкла́сным трохкла́снай
трохкла́снаю		 трохкла́сным трохкла́снымі
М. трохкла́сным трохкла́снай трохкла́сным трохкла́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

трохкла́сны трёхкла́ссный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

трохкла́сны, ‑ая, ‑ае.

Які мае тры класы, складаецца з трох класаў. Трохкласная адукацыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трёхкла́ссный трохкла́сны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тры... і трох...

Першая састаўная частка складаных слоў; абазначае: 1) які складаецца з трох частак, раздзелаў і пад., напрыклад: трохкласны, трохпакаёвы, трохтомны, трохпавярховы, трыножак, трыплан; 2) які мае тры аднолькавыя прадметы, прыкметы, уласцівасці і пад., напрыклад: трохвугольны, трохматорны, трохстопны; 3) трайны па масе, па аб’ёму, па даўжыні і пад., напрыклад: трохатамны, трохвалентны, трохдзённы, трохрублёвы, трохпудовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)