Трахала́ ‘неразумная, бесталковая жанчына ці дзяўчына’ (Рэг. сл. Віц.), ‘растрэпа, неразумная’ (брасл., Сл. ПЗБ), сюды ж траха́ліць ‘гаварыць смешнае, забаўнае’ (Сцяшк. Сл.). Балцкае субстратнае пранікненне, якое Грынавяцкене (Сл. ПЗБ, 5, 122) суадносіць з літ. trãkas ‘буяны, апантаны’ з характэрнай субстытуцыяй зычных к/х на беларуска-літоўскім паграніччы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
тра́хаць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
тра́хаю |
тра́хаем |
| 2-я ас. |
тра́хаеш |
тра́хаеце |
| 3-я ас. |
тра́хае |
тра́хаюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
тра́хаў |
тра́халі |
| ж. |
тра́хала |
| н. |
тра́хала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
тра́хай |
тра́хайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
тра́хаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)