траско́выя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. траско́выя
Р. траско́вых
Д. траско́вым
В. траско́вых
Т. траско́вымі
М. траско́вых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

траско́выя сущ., мн., зоол. треско́вые

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

траско́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. траско́вы траско́вая траско́вае траско́выя
Р. траско́вага траско́вай
траско́вае		 траско́вага траско́вых
Д. траско́ваму траско́вай траско́ваму траско́вым
В. траско́вы (неадуш.)
траско́вага (адуш.)		 траско́вую траско́вае траско́выя (неадуш.)
траско́вых (адуш.)
Т. траско́вым траско́вай
траско́ваю		 траско́вым траско́вымі
М. траско́вым траско́вай траско́вым траско́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

треско́вые мн., сущ., зоол. траско́выя, -вых;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

траско́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да траскі, звязаны з лоўляй траскі. Трасковы промысел.

2. у знач. наз. траско́выя, ‑ых. Сямейства рыб, да якога адносяцца траска, навага, сайда, мянтуз і інш.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)