тпру́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
тпру́кну |
тпру́кнем |
| 2-я ас. |
тпру́кнеш |
тпру́кнеце |
| 3-я ас. |
тпру́кне |
тпру́кнуць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
тпру́кнуў |
тпру́кнулі |
| ж. |
тпру́кнула |
| н. |
тпру́кнула |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
тпру́кні |
тпру́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
тпру́кнуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
тпру́кнуць сов., разг. тпру́кнуть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
тпру́кнуть сов., разг. тпру́кнуць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тыр-р — так спыняюць каня (Сцяц.), тыр‑р‑р ‘стой (да каня)’ (астрав., Ск. нар. мовы). Вакалізаваны волевыяўленчы выклічнік, параўн. тр-р-р, тпру (гл.). Сюды ж ты́рканьня ‘тпруканне’, ты́ркаць ‘тпрукаць’, ты́ркнуць ‘тпрукнуць’ (Юрч. СНЛ).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)