таўпеха́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
таўпеха́юся |
таўпеха́емся |
| 2-я ас. |
таўпеха́ешся |
таўпеха́ецеся |
| 3-я ас. |
таўпеха́ецца |
таўпеха́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
таўпеха́ўся |
таўпеха́ліся |
| ж. |
таўпеха́лася |
| н. |
таўпеха́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
таўпеха́йся |
таўпеха́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
таўпеха́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Таўпе́хацца ’блытацца пад нагамі’ (валож., Гіл.), ’таўхацца, хадзіць бязладна’ (Сцяшк. Сл.), ’пхацца, лазіць між натоўпу’ (Варл.). Аналагічна да папярэдняга слова, гл.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Таўпе́ка ’непаваротлівая, няўдалая жанчына’ (Сл. ПЗБ). Параўн. укр. товпі́га, товпи́га ’тоўсты, нязграбны чалавек’, рус. толпы́га, толпе́га ’хто пхаецца ў натоўпе; непаваротлівая, нязграбная асоба’. Хутчэй за ўсё, аддзеяслоўны назоўнік ад таўпіць, таўпехацца, гл. Украінскае слова звязваюць з товба (гл. тоўба, ЕСУМ, 5, 589), рускае — з толпа (гл. таўпа, Фасмер, 4, 74).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
мітусіцца, круціцца, таўчыся; таўпехацца (разм.); біцца, кідацца (перан.)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)