тапалагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тапалагі́чны |
тапалагі́чная |
тапалагі́чнае |
тапалагі́чныя |
| Р. |
тапалагі́чнага |
тапалагі́чнай
тапалагі́чнае |
тапалагі́чнага |
тапалагі́чных |
| Д. |
тапалагі́чнаму |
тапалагі́чнай |
тапалагі́чнаму |
тапалагі́чным |
| В. |
тапалагі́чны (неадуш.)
тапалагі́чнага (адуш.) |
тапалагі́чную |
тапалагі́чнае |
тапалагі́чныя (неадуш.)
тапалагі́чных (адуш.) |
| Т. |
тапалагі́чным |
тапалагі́чнай
тапалагі́чнаю |
тапалагі́чным |
тапалагі́чнымі |
| М. |
тапалагі́чным |
тапалагі́чнай |
тапалагі́чным |
тапалагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
тапалагі́чны мат. топологи́ческий
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
тапалагі́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да тапалогіі. Тапалагічныя ўласцівасці фігуры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тапало́гія, -і, ж. (спец.).
Раздзел матэматыкі, прысвечаны вывучэнню найбольш агульных уласцівасцей геаметрычных фігур, якія не мяняюцца пры любых дэфармацыях.
|| прым. тапалагі́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
топологи́ческий тапалагі́чны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)