сімазі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. сімазі́н
Р. сімазі́ну
Д. сімазі́ну
В. сімазі́н
Т. сімазі́нам
М. сімазі́не

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сімазі́н, ‑у, м.

Разнавіднасць гербіцыдаў, прэпарат для знішчэння пустазелля ў садах, на кукурузных палях і інш.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)