сіламе́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сіламе́рны |
сіламе́рная |
сіламе́рнае |
сіламе́рныя |
| Р. |
сіламе́рнага |
сіламе́рнай
сіламе́рнае |
сіламе́рнага |
сіламе́рных |
| Д. |
сіламе́рнаму |
сіламе́рнай |
сіламе́рнаму |
сіламе́рным |
| В. |
сіламе́рны (неадуш.)
сіламе́рнага (адуш.) |
сіламе́рную |
сіламе́рнае |
сіламе́рныя (неадуш.)
сіламе́рных (адуш.) |
| Т. |
сіламе́рным |
сіламе́рнай
сіламе́рнаю |
сіламе́рным |
сіламе́рнымі |
| М. |
сіламе́рным |
сіламе́рнай |
сіламе́рным |
сіламе́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сіламе́рны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сіламера.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сіламе́р, -а, мн. -ы, -аў, м.
Прыбор для вымярэння велічыні механічнай сілы; дынамометр.
|| прым. сіламе́рны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)