сігнату́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сігнату́рны сігнату́рная сігнату́рнае сігнату́рныя
Р. сігнату́рнага сігнату́рнай
сігнату́рнае		 сігнату́рнага сігнату́рных
Д. сігнату́рнаму сігнату́рнай сігнату́рнаму сігнату́рным
В. сігнату́рны (неадуш.)
сігнату́рнага (адуш.)		 сігнату́рную сігнату́рнае сігнату́рныя (неадуш.)
сігнату́рных (адуш.)
Т. сігнату́рным сігнату́рнай
сігнату́рнаю		 сігнату́рным сігнату́рнымі
М. сігнату́рным сігнату́рнай сігнату́рным сігнату́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сігнату́рны фарм., полигр., мат. сигнату́рный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сігнату́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сігнатуры, з’яўляецца сігнатурай. Сігнатурны ярлык. Сігнатурная лічба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сігнату́ра, -ы, мн. -ы, -ту́р, ж. (спец.).

1. Частка рэцэпта з указаннем спосабу ўжывання лякарства, а таксама копія рэцэпта, якая прыкладаецца аптэкай да выдадзенага лякарства.

2. спец. Лічба, якая абазначае парадкавы нумар друкаванага аркуша (друкуецца злева ўнізе на першай старонцы кожнага аркуша).

|| памянш. сігнату́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж.

|| прым. сігнату́рны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сигнату́рный фарм., тип., мат. сігнату́рны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)