сэрцае́дка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сэрцае́дка |
сэрцае́дкі |
| Р. |
сэрцае́дкі |
сэрцае́дак |
| Д. |
сэрцае́дцы |
сэрцае́дкам |
| В. |
сэрцае́дку |
сэрцае́дак |
| Т. |
сэрцае́дкай сэрцае́дкаю |
сэрцае́дкамі |
| М. |
сэрцае́дцы |
сэрцае́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сэрцае́дка ж., разг., шутл. сердцее́дка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сэрцае́дка, ‑і, ДМ ‑дцы; Р мн. ‑дак; ж.
Разм. жарт. Жанчына, якая карыстаецца вялікім поспехам у мужчын; пакарыцелька мужчынскіх сэрцаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сэрцае́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м. (разм., жарт.).
Той, хто лёгка заваёўвае сімпатыю жанчын, умее закахаць у сябе.
|| ж. сэрцае́дка, -і, ДМ -дцы, мн. -і, -дак.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сердцее́дка сэрцае́дка, -кі ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)