сы́нні

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сы́нні сы́нняя сы́нняе сы́ннія
Р. сы́нняга сы́нняй
сы́нняе		 сы́нняга сы́нніх
Д. сы́нняму сы́нняй сы́нняму сы́ннім
В. сы́нні
сы́нняга		 сы́ннюю сы́нняга сы́ннія
сы́нніх
Т. сы́ннім сы́нняй
сы́нняю		 сы́ннім сы́ннімі
М. сы́ннім сы́нняй сы́ннім сы́нніх

Крыніцы: tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сы́нні, ‑яя, ‑яе.

Абл. Сынаў. [Стары майстар:] — Быў я нядаўна ў адным доме, у сынняй кватэры. Кулакоўскі. Мо стаяць яна [доля] будзе на лініі Ўся ў правадах, Тэлеграмы бацькоўскія, сыннія Несці ў прасцяг? Куляшоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)