сшыва́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сшыва́льны сшыва́льная сшыва́льнае сшыва́льныя
Р. сшыва́льнага сшыва́льнай
сшыва́льнае		 сшыва́льнага сшыва́льных
Д. сшыва́льнаму сшыва́льнай сшыва́льнаму сшыва́льным
В. сшыва́льны (неадуш.)
сшыва́льнага (адуш.)		 сшыва́льную сшыва́льнае сшыва́льныя (неадуш.)
сшыва́льных (адуш.)
Т. сшыва́льным сшыва́льнай
сшыва́льнаю		 сшыва́льным сшыва́льнымі
М. сшыва́льным сшыва́льнай сшыва́льным сшыва́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сшыва́льны спец. сшива́льный; (в сапожном деле — ещё) тача́льный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сшыва́льны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для сшывання чаго‑н. Сшывальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сшива́льный сшыва́льны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стачно́й портн., сапожн. сшыва́льны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тача́льный сапожн., портн. сшыва́льны, для шыцця́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)