счы́нены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. счы́нены счы́неная счы́ненае счы́неныя
Р. счы́ненага счы́ненай
счы́ненае		 счы́ненага счы́неных
Д. счы́ненаму счы́ненай счы́ненаму счы́неным
В. счы́нены (неадуш.)
счы́ненага (адуш.)		 счы́неную счы́ненае счы́неныя (неадуш.)
счы́неных (адуш.)
Т. счы́неным счы́ненай
счы́ненаю		 счы́неным счы́ненымі
М. счы́неным счы́ненай счы́неным счы́неных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

счы́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. счы́нены счы́неная счы́ненае счы́неныя
Р. счы́ненага счы́ненай
счы́ненае		 счы́ненага счы́неных
Д. счы́ненаму счы́ненай счы́ненаму счы́неным
В. счы́нены (неадуш.)
счы́ненага (адуш.)		 счы́неную счы́ненае счы́неныя (неадуш.)
счы́неных (адуш.)
Т. счы́неным счы́ненай
счы́ненаю		 счы́неным счы́ненымі
М. счы́неным счы́ненай счы́неным счы́неных

Кароткая форма: счы́нена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

счы́нены

1. створённый;

2. сде́ланный, свёрнутый;

1, 2 см. счыні́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

счы́нены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад счыніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)