сці́ск

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. сці́ск
Р. сці́ску
Д. сці́ску
В. сці́ск
Т. сці́скам
М. сці́ску

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сціск (род. сці́ску) м.

1. в разн. знач. сжа́тие ср.;

2. тех. сжим;

3. разг. теснота́ ж.; да́вка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сціск, ‑у, м.

1. Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. сціскаць — сціснуць.

2. Стан паводле знач. дзеясл. сціскацца — сціснуцца.

3. Цесната, адсутнасць свабоднага месца. Мы дзяліліся задумамі і чыталі пачатыя творы напярэдадні пераезду Чорнага ў доўгачаканую і, як на страшэнны жыллёвы сціск першай пасляваеннай восені, добрую кватэру. Лужанін. // Штурханіна ў натоўпе, таўкатня. Людзі душыліся ў сціску, уцякаючы. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сжа́тие ср.

1. (действие) сціска́нне, -ння ср.;

2. (состояние) сціск, род. сці́ску м.;

3. (сокращение) сціска́нне, -ння ср., сціск, род. сці́ску м., скарачэ́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сжим м., техн.

1. (действие) сціск, род. сці́ску м.; неоконч. сціска́нне, -ння ср.;

2. (предмет) ціскі́, -ко́ў ед. нет, за́ціск, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стече́ние ср.

1. (слияние) сцёк, род. сцёку м.;

2. (скопление) збор, род. збо́ру м.; сціск, род. сці́ску м.;

3. (обстоятельств, условий) збег, род. збе́гу м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)