сціртава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е, -ту́й; -тава́ны; незак., што.

Складваць у сцірты.

|| зак. засціртава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны.

|| наз. сціртава́нне, -я, н.

|| прым. сціртава́льны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сціртава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сцірту́ю сцірту́ем
2-я ас. сцірту́еш сцірту́еце
3-я ас. сцірту́е сцірту́юць
Прошлы час
м. сціртава́ў сціртава́лі
ж. сціртава́ла
н. сціртава́ла
Загадны лад
2-я ас. сцірту́й сцірту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час сцірту́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сціртава́ць несов. скирдова́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сціртава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; незак., што.

Складваць у сцірты. Сціртаваць жыта. Сціртаваць сена.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засціртава́ць гл. сціртаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сціртава́цца, ‑туецца; незак.

Зал. да сціртаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сціртава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. сціртаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сціртава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад сціртаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заскирдо́вывать несов. сціртава́ць; склада́ць у тарпы́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скирдова́ть несов., с.-х. сціртава́ць, склада́ць у тарпы́, тарпава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)