сцяба́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сцяба́юся сцяба́емся
2-я ас. сцяба́ешся сцяба́ецеся
3-я ас. сцяба́ецца сцяба́юцца
Прошлы час
м. сцяба́ўся сцяба́ліся
ж. сцяба́лася
н. сцяба́лася
Загадны лад
2-я ас. сцяба́йся сцяба́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час сцяба́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сцяба́цца несов., см. сцёбацца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сцяба́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца і сцёбацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

Разм. Сцёбаць сябе або адзін аднаго. Станіслаў залез на палок і пачаў сцёбацца венікам. Жычка. [Дзеці] лазілі па камлі, сцябаліся тонкімі бярозавымі розгамі. Маеўская.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сцёбацца,

гл. сцябацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сцяба́нне і сцёбанне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. сцябаць, сцёбаць і сцябацца, сцёбацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стега́ться​I несов., разг. сцяба́цца, хваста́цца; см. стега́ть​I.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)