схудне́нне гл. худнець.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

схудне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. схудне́нне
Р. схудне́ння
Д. схудне́нню
В. схудне́нне
Т. схудне́ннем
М. схудне́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

схудне́нне ср. исхуда́ние; истоще́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

схудне́нне, ‑я, н.

Хваравітая худзізна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

худне́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е; незак.

Тое, што і худзець.

|| зак. схудне́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е.

|| наз. схудне́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

исхуда́ние ср. схудне́нне, -ння ср.; худзі́зна, -ны ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)