сушь в разн. знач. суш, род. су́шы ж.;

ле́том была́ необыча́йная сушь ле́там была́ незвыча́йная суш.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

суш ж. сушь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сухме́нь ж., разг. (сухая жаркая пора) сушь, сухме́нь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

су́ша ж.

1. (земля) су́ша;

2. обл. (засуха) сушь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Суш ’сухое без дажджоў надвор’е, засушлівы час, засуха’ (ТСБМ, Ласт., Сцяшк., Сл. ПЗБ, ТС), ’што-небудзь пазбаўленае вільгаці, сухое (галінкі, паверхня зямлі)’ (ТСБМ, Сл. ПЗБ), ’сухая вашчына (пчаліныя рамкі з сотамі без мёду)’ (ТС; івац., жытк., Нар. сл., Скарбы, Сцяшк.), ’вашчына’ (брасл., шуміл., Сл. ПЗБ), сушь ’тс’ (Сл. Брэс., Анох.). Рус. сушь ’сухое надвор’е, засуха’, польск. susz, в.-луж., н.-луж. suš ’суш’, чэш. souš ’суша’, славац. súš ’суш’, славен. sȗš ’суша’. Прасл. *suxь, да сухі (гл.), што мае дакладны адпаведнік у літ. sausis ’сухая пара’ (Аткупшчыкоў, Этимология–1984, 193), параўн. літ. saũsis ’студзень’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

сухата́ ж.

1. разг. сухота́, су́хость;

2. (чрезмерно сухая погода) сухота́, сушь;

3. (тоска, грусть) сухота́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)