су́славы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
су́славы |
су́славая |
су́славае |
су́славыя |
| Р. |
су́славага |
су́славай су́славае |
су́славага |
су́славых |
| Д. |
су́славаму |
су́славай |
су́славаму |
су́славым |
| В. |
су́славы (неадуш.) су́славага (адуш.) |
су́славую |
су́славае |
су́славыя (неадуш.) су́славых (адуш.) |
| Т. |
су́славым |
су́славай су́славаю |
су́славым |
су́славымі |
| М. |
су́славым |
су́славай |
су́славым |
су́славых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
су́славы су́сляный; см. су́сла 1
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
су́славы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сусла 1, прыгатаваны з сусла.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
су́сла, -а, н.
1. Адвар крухмалістых і цукрыстых рэчываў у стане браджэння, з якога вырабляюць піва і квас.
2. Сок адціснутага вінаграду.
|| прым. су́славы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)