сусве́тны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сусве́тны |
сусве́тная |
сусве́тнае |
сусве́тныя |
| Р. |
сусве́тнага |
сусве́тнай сусве́тнае |
сусве́тнага |
сусве́тных |
| Д. |
сусве́тнаму |
сусве́тнай |
сусве́тнаму |
сусве́тным |
| В. |
сусве́тны (неадуш.) сусве́тнага (адуш.) |
сусве́тную |
сусве́тнае |
сусве́тныя (неадуш.) сусве́тных (адуш.) |
| Т. |
сусве́тным |
сусве́тнай сусве́тнаю |
сусве́тным |
сусве́тнымі |
| М. |
сусве́тным |
сусве́тнай |
сусве́тным |
сусве́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сусве́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сусве́тны |
сусве́тная |
сусве́тнае |
сусве́тныя |
| Р. |
сусве́тнага |
сусве́тнай сусве́тнае |
сусве́тнага |
сусве́тных |
| Д. |
сусве́тнаму |
сусве́тнай |
сусве́тнаму |
сусве́тным |
| В. |
сусве́тны (неадуш.) сусве́тнага (адуш.) |
сусве́тную |
сусве́тнае |
сусве́тныя (неадуш.) сусве́тных (адуш.) |
| Т. |
сусве́тным |
сусве́тнай сусве́тнаю |
сусве́тным |
сусве́тнымі |
| М. |
сусве́тным |
сусве́тнай |
сусве́тным |
сусве́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
карыфе́й, -я, мн. -і, -яў, м. (высок.).
Выдатны дзеяч у якой-н. галіне.
К. сусветнай літаратуры.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
астрана́ўтыка, -і, ДМ -тыцы, ж.
Навука аб палётах лятальных апаратаў у сусветнай прасторы.
|| прым. астранаўты́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кла́сіка, -і, ДМ -сіцы, ж., зб.
Узорныя, агульнапрызнаныя творы літаратуры і мастацтва, якія з’яўляюцца каштоўнасцю для нацыянальнай і сусветнай культуры.
Выданне класікі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
калабарацыяні́ст, -а, М -ні́сце, мн. -ы, -аў, м. (кніжн.).
Здраднік, які супрацоўнічае з ворагамі сваёй радзімы ў час яе акупацыі.
Калабарацыяністы часоў Другой сусветнай вайны.
|| прым. калабарацыяні́сцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
валапю́к, -а, м.
1. Адна з першых штучных моў, створаная ў Германіі ў 1879 г. І. М.Шлеерам; яе меркавалі выкарыстаць у якасці адзінай сусветнай мовы.
2. перан. Набор незразумелых слоў; тарабаршчына.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дэнацыфіка́цыя, ‑і, ж.
Выкараненне нацызму (фашызму) у Германіі пасля другой сусветнай вайны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Тушо́нка ‘кансерваванае тушанае мяса’ (ТСБМ). Запазычана з рус. тушёнка ‘тс’ — шырокавядомай назвы кансерваў амерыканкай харчовай дапамогі часоў Другой сусветнай вайны.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
фарва́тар, -у, мн. -ы, -аў, м.
1. Водны шлях для бяспечнага плавання суднаў вызначаны сігнальнымі знакамі.
Марскі ф.
2. перан. Асноўная лінія, кірунак дзейнасці, творчасці і пад.
Яго творчасць знаходзіцца ў фарватары сусветнай паэзіі.
|| прым. фарва́тарны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)