Verbum

анлайнавы слоўнік

су́мнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

су́мнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць сумнага. Сумнасць настрою.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

су́мны, -ая, -ае.

1. Які адчувае сум, смутак; маркотны, а таксама які выражае сум, смутак.

С. чалавек.

Сумныя вочы.

Мне сумна (у знач. вык.).

2. Які мае ў сабе што-н. сумнае, поўны суму.

Сумнае апавяданне.

У казцы многа сумнага (наз.).

3. Які выклікае, наводзіць сум, смутак.

Сумная дарога.

|| наз. су́мнасць, -і, ж. (да 2 і 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тоскли́вость тужлі́васць, -ці ж.; ну́днасць, -ці ж., нудлі́васць, -ці ж.; су́мнасць, -ці ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уны́лость

1. марко́тнасць, -ці ж., тужлі́васць, -ці ж., су́мнасць, -ці ж.;

2. ну́днасць, -ці ж., нудлі́васць, -ці ж.; см. уны́лый;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

плаче́вность

1. жа́ласнасць, -ці ж.;

2. жа́ласнасць, -ці ж.; су́мнасць, -ці ж.; безнадзе́йнасць, -ці ж.; мізэ́рнасць, -ці ж.; нікчэ́мнасць, -ці ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)