сувымяра́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сувымяра́ю |
сувымяра́ем |
| 2-я ас. |
сувымяра́еш |
сувымяра́еце |
| 3-я ас. |
сувымяра́е |
сувымяра́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
сувымяра́ў |
сувымяра́лі |
| ж. |
сувымяра́ла |
| н. |
сувымяра́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
сувымяра́й |
сувымяра́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
сувымяра́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сувымяра́ць несов. соизмеря́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сувымяра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да сувымераць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
соизмеря́ть несов. сувымяра́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сувымярэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. сувымяраць — сувымераць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)