стульча́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

У туалеце: сядзенне з адтулінай у сярэдзіне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

стульча́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стульча́к стульчакі́
Р. стульчака́ стульчако́ў
Д. стульчаку́ стульчака́м
В. стульча́к стульчакі́
Т. стульчако́м стульчака́мі
М. стульчаку́ стульчака́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стульча́к, -ка́ м. стульча́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стульча́к м. стульча́к, -ка́ м., сядзе́нне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стульча́к, ‑а, м.

У туалеце — сядзенне з адтулінай у сярэдзіне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)