страшэ́нна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
страшэ́нна страшэ́нней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

страшэ́нна нареч. стра́шно, ужа́сно; чудо́вищно; см. страшэ́нны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

а́дски нареч. пяке́льна; страшэ́нна, надзвыча́йна;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

черто́вски нареч., разг. чарто́ўскі; страшэ́нна;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дья́вольски нареч., разг. па-чарто́ўску; страшэ́нна;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бе́шено нареч. шалёна; (очень сильно) страшэ́нна;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чудо́вищно нареч., разг. жахлі́ва; жу́дасна; страшэ́нна;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уби́йственно нареч. (ужасно) жахлі́ва, страшэ́нна; (уничтожающе) знішча́льна;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Мнажэ́нна ’вельмі многа’ (бых., Мат. Маг.). Ад множны < многа (гл.), як страшэнна (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

разбі́тасць, ‑і, ж.

Вялікая стомленасць, расслабленасць. Страшэнна балела галава, ва ўсім целе адчувалася вяласць, разбітасць. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)