стары́м-стары́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стары́м-стары́ стары́м-стара́я стары́м-старо́е стары́м-стары́я
Р. стары́м-старо́га стары́м-старо́й
стары́м-старо́е		 стары́м-старо́га стары́м-стары́х
Д. стары́м-старо́му стары́м-старо́й стары́м-старо́му стары́м-стары́м
В. стары́м-стары́ (неадуш.)
стары́м-старо́га (адуш.)		 стары́м-стару́ю стары́м-старо́е стары́м-стары́я (неадуш.)
стары́м-стары́х (адуш.)
Т. стары́м-стары́м стары́м-старо́й
стары́м-старо́ю		 стары́м-стары́м стары́м-стары́мі
М. стары́м-стары́м стары́м-старо́й стары́м-стары́м стары́м-стары́х

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стары́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стары́ стара́я старо́е стары́я
Р. старо́га старо́й
старо́е		 старо́га стары́х
Д. старо́му старо́й старо́му стары́м
В. стары́ (неадуш.)
старо́га (адуш.)		 стару́ю старо́е стары́я (неадуш.)
стары́х (адуш.)
Т. стары́м старо́й
старо́ю		 стары́м стары́мі
М. стары́м старо́й стары́м стары́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стары́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. стары́ стары́я
Р. старо́га стары́х
Д. старо́му стары́м
В. старо́га стары́х
Т. стары́м стары́мі
М. стары́м стары́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

старо́е

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. старо́е
Р. старо́га
Д. старо́му
В. старо́е
Т. стары́м
М. стары́м

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ста́рыцца, -руся, -рышся, -рыцца; незак.

Рабіцца старым або больш старым; старэць.

За работай няма калі с.

◊

Старыцца ў дзеўках — вельмі доўга не быць замужам.

|| зак. саста́рыцца, -руся, -рышся, -рыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сцень, сце́ню, м. (разм.).

Цень, прывід.

У старым замку блукаюць сцені.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дубня́к, -у́, м., зб.

Малады дубовы лес.

На змену старым дрэвам падымаўся д.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

стара́я

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. стара́я стары́я
Р. старо́й стары́х
Д. старо́й стары́м
В. стару́ю стары́х
Т. старо́й
старо́ю		 стары́мі
М. старо́й стары́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

патрыярха́льны, -ая, -ае.

1. гл. патрыярхат.

2. перан. Верны старым традыцыям, устарэлы, традыцыйны.

П. ўклад жыцця.

Патрыярхальныя звычкі.

|| наз. патрыярха́льнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пераста́рак, -рка, мн. -ркі, -ркаў, м. (разм.).

Той, хто выйшаў з якога-н. узросту, стаў старым для чаго-н.

Ён яшчэ не п.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)