назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Станісла́ва | |
| Станісла́ву | |
| Станісла́вам | |
| Станісла́ве |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Станісла́ва | |
| Станісла́ву | |
| Станісла́вам | |
| Станісла́ве |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Станісла́вы | ||
| Станісла́ва | Станісла́ваў | |
| Станісла́ву | Станісла́вам | |
| Станісла́ва | Станісла́ваў | |
| Станісла́вам | Станісла́вамі | |
| Станісла́ве | Станісла́вах |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)
апа́шкі,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цыбатава́ты, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ад’язны́, ‑ая, ‑ое.
Звязаны з ад’ездам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
палаві́нчатасць, ‑і,
Уласцівасць палавінчатага (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
няўклю́днасць, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
функцыяне́р, ‑а,
Чалавек, які выконвае якую‑н. функцыю; работнік.
[Фр. fuctionnaire.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паасцерага́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сцяба́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца і сцёбацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)