стало́чаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стало́чаны стало́чаная стало́чанае стало́чаныя
Р. стало́чанага стало́чанай
стало́чанае		 стало́чанага стало́чаных
Д. стало́чанаму стало́чанай стало́чанаму стало́чаным
В. стало́чаны (неадуш.)
стало́чанага (адуш.)		 стало́чаную стало́чанае стало́чаныя (неадуш.)
стало́чаных (адуш.)
Т. стало́чаным стало́чанай
стало́чанаю		 стало́чаным стало́чанымі
М. стало́чаным стало́чанай стало́чаным стало́чаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стало́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стало́чаны стало́чаная стало́чанае стало́чаныя
Р. стало́чанага стало́чанай
стало́чанае		 стало́чанага стало́чаных
Д. стало́чанаму стало́чанай стало́чанаму стало́чаным
В. стало́чаны (неадуш.)
стало́чанага (адуш.)		 стало́чаную стало́чанае стало́чаныя (неадуш.)
стало́чаных (адуш.)
Т. стало́чаным стало́чанай
стало́чанаю		 стало́чаным стало́чанымі
М. стало́чаным стало́чанай стало́чаным стало́чаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стало́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стало́чаны стало́чаная стало́чанае стало́чаныя
Р. стало́чанага стало́чанай
стало́чанае		 стало́чанага стало́чаных
Д. стало́чанаму стало́чанай стало́чанаму стало́чаным
В. стало́чаны (неадуш.)
стало́чанага (адуш.)		 стало́чаную стало́чанае стало́чаныя (неадуш.)
стало́чаных (адуш.)
Т. стало́чаным стало́чанай
стало́чанаю		 стало́чаным стало́чанымі
М. стало́чаным стало́чанай стало́чаным стало́чаных

Кароткая форма: стало́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стало́чаны разг. потра́вленный, вы́топтанный; см. сталачы́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стало́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад сталачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)