спо́ўнены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спо́ўнены спо́ўненая спо́ўненае спо́ўненыя
Р. спо́ўненага спо́ўненай
спо́ўненае		 спо́ўненага спо́ўненых
Д. спо́ўненаму спо́ўненай спо́ўненаму спо́ўненым
В. спо́ўнены (неадуш.)
спо́ўненага (адуш.)		 спо́ўненую спо́ўненае спо́ўненыя (неадуш.)
спо́ўненых (адуш.)
Т. спо́ўненым спо́ўненай
спо́ўненаю		 спо́ўненым спо́ўненымі
М. спо́ўненым спо́ўненай спо́ўненым спо́ўненых

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спо́ўнены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спо́ўнены спо́ўненая спо́ўненае спо́ўненыя
Р. спо́ўненага спо́ўненай
спо́ўненае		 спо́ўненага спо́ўненых
Д. спо́ўненаму спо́ўненай спо́ўненаму спо́ўненым
В. спо́ўнены (неадуш.)
спо́ўненага (адуш.)		 спо́ўненую спо́ўненае спо́ўненыя (неадуш.)
спо́ўненых (адуш.)
Т. спо́ўненым спо́ўненай
спо́ўненаю		 спо́ўненым спо́ўненымі
М. спо́ўненым спо́ўненай спо́ўненым спо́ўненых

Кароткая форма: спо́ўнена.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спо́ўнены ​1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад споўніць ​1.

спо́ўнены ​2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад споўніць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)