спецыялі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спецыялі́ст |
спецыялі́сты |
| Р. |
спецыялі́ста |
спецыялі́стаў |
| Д. |
спецыялі́сту |
спецыялі́стам |
| В. |
спецыялі́ста |
спецыялі́стаў |
| Т. |
спецыялі́стам |
спецыялі́стамі |
| М. |
спецыялі́сце |
спецыялі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
развёрстка, -і, ДМ -тцы, ж.
Планавае размеркаванне каго-, чаго-н.
Р. спецыялістаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
папрысыла́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак., каго-што.
Прыслаць усё, многае або ўсіх, многіх.
П. маладых спецыялістаў у гаспадаркі раёна.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
журы́, нескл., н., зб.
Група спецыялістаў, якая прысуджае ўзнагароды і прэміі на конкурсах, выстаўках, спаборніцтвах.
Ж. балетнага конкурсу.
Судзейскае ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
педаго́гіка, -і, ДМ -гіцы, ж.
Навука аб метадах выхавання і навучання.
|| прым. педагагі́чны, -ая, -ае.
П. факультэт (які рыхтуе спецыялістаў па педагогіцы). П. інстытут (які рыхтуе настаўнікаў).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
развёрстка, ‑і, ДМ ‑тцы, ж.
Планавае размеркаванне каго‑, чаго‑н. Развёрстка маладых спецыялістаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
універсалізава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й; -зава́ны; зак. і незак., што (кніжн.).
Абагульніць (абагульняць), зрабіць (рабіць) агульным, універсальным; распаўсюдзіць (распаўсюджваць) на многае, многіх.
У. падрыхтоўку спецыялістаў.
|| наз. універсаліза́цыя, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кансервато́рыя, ‑і, ж.
Вышэйшая музычная навучальная ўстанова, якая рыхтуе спецыялістаў у галіне музычнага мастацтва — выканаўцаў, кампазітараў, музыказнаўцаў.
[Іт. conservatorio.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
журы́, нескл., н.
Група спецыялістаў, якая прысуджае ўзнагароды і прэміі на конкурсах, выстаўках, спаборніцтвах. Ацэнка журы. Журы конкурсу.
[Фр. jury.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ку́зня, -і, мн. -і, -яў, ж.
1. Майстэрня з горнам для ручной коўкі металу.
2. перан., чаго. Месца, дзе ствараецца што-н. вельмі важнае, істотнае (высок.).
Універсітэт — к. маладых спецыялістаў.
|| прым. ку́зневы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)