спераза́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спераза́ны |
спераза́ная |
спераза́нае |
спераза́ныя |
| Р. |
спераза́нага |
спераза́най спераза́нае |
спераза́нага |
спераза́ных |
| Д. |
спераза́наму |
спераза́най |
спераза́наму |
спераза́ным |
| В. |
спераза́ны (неадуш.) спераза́нага (адуш.) |
спераза́ную |
спераза́нае |
спераза́ныя (неадуш.) спераза́ных (адуш.) |
| Т. |
спераза́ным |
спераза́най спераза́наю |
спераза́ным |
спераза́нымі |
| М. |
спераза́ным |
спераза́най |
спераза́ным |
спераза́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спераза́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спераза́ны |
спераза́ная |
спераза́нае |
спераза́ныя |
| Р. |
спераза́нага |
спераза́най спераза́нае |
спераза́нага |
спераза́ных |
| Д. |
спераза́наму |
спераза́най |
спераза́наму |
спераза́ным |
| В. |
спераза́ны (неадуш.) спераза́нага (адуш.) |
спераза́ную |
спераза́нае |
спераза́ныя (неадуш.) спераза́ных (адуш.) |
| Т. |
спераза́ным |
спераза́най спераза́наю |
спераза́ным |
спераза́нымі |
| М. |
спераза́ным |
спераза́най |
спераза́ным |
спераза́ных |
Кароткая форма: спераза́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спераза́ны разг. огре́тый
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
спераза́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад сперазаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)