спа́рить сов.

1. (соединить в пару) спа́рыць;

2. (случить) спарава́ць, злучы́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спарава́ць сов. скрести́ть, спа́рить, случи́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спа́рыць I сов. (соединить в пару) спа́рить

спа́рыць II сов.

1. упа́рить;

с. бру́чку — упа́рить брю́кву;

2. (молоко) вскипяти́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

злучы́ць сов.

1. в разн. знач. соедини́ть; (концы, края чего-л. — ещё) срасти́ть;

з. канцы́ правадо́ў — соедини́ть (срасти́ть) концы́ проводо́в;

з. берагі́ ракі́ мо́стам — соедини́ть берега́ реки́ мосто́м;

з. сі́лы — соедини́ть си́лы;

з. вадаро́д з кісларо́дам — соедини́ть водоро́д с кислоро́дом;

2. с.-х. случи́ть, спа́рить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)