спадні́чніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спадні́чніца спадні́чніцы
Р. спадні́чніцы спадні́чніц
Д. спадні́чніцы спадні́чніцам
В. спадні́чніцу спадні́чніц
Т. спадні́чніцай
спадні́чніцаю		 спадні́чніцамі
М. спадні́чніцы спадні́чніцах

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спадні́чніца, ‑ы, ж.

Жан. да спаднічнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ю́бочница портн., разг. спадні́чніца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)