спадні́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спадні́чка спадні́чкі
Р. спадні́чкі спадні́чак
Д. спадні́чцы спадні́чкам
В. спадні́чку спадні́чкі
Т. спадні́чкай
спадні́чкаю		 спадні́чкамі
М. спадні́чцы спадні́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спадні́чка ж., уменьш.-ласк. ю́бочка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спадні́чка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.

Памянш.-ласк. да спадніца (у 1 знач.); кароткая спадніца. Па дашчаным тратуары, раз-пораз пырскаючы смехам, выдыбаюць даўганогія дзяўчаты ў кароценькіх спаднічках. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спадні́ца, -ы, мн. -ы, -ні́ц, ж.

Жаночае адзенне ад пояса ўніз, а таксама частка сукенкі ад таліі ўніз.

Купіла новую спадніцу.

◊

Бегаць за спадніцай — заляцацца да жанчын.

Трымацца за спадніцу — быць у поўнай залежнасці ад жонкі (разм., неадабр.).

|| памянш. спадні́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

|| прым. спадні́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мі́ні-спадні́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мі́ні-спадні́чка мі́ні-спадні́чкі
Р. мі́ні-спадні́чкі мі́ні-спадні́чак
Д. мі́ні-спадні́чцы мі́ні-спадні́чкам
В. мі́ні-спадні́чку мі́ні-спадні́чкі
Т. мі́ні-спадні́чкай
мі́ні-спадні́чкаю		 мі́ні-спадні́чкамі
М. мі́ні-спадні́чцы мі́ні-спадні́чках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ця́глі, -яў.

Паджылкі; каленнае сухажылле.

Спаднічка не закрывае цягляў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ю́бочка уменьш. спадні́чка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)