спадаро́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спадаро́жны |
спадаро́жная |
спадаро́жнае |
спадаро́жныя |
| Р. |
спадаро́жнага |
спадаро́жнай
спадаро́жнае |
спадаро́жнага |
спадаро́жных |
| Д. |
спадаро́жнаму |
спадаро́жнай |
спадаро́жнаму |
спадаро́жным |
| В. |
спадаро́жны (неадуш.)
спадаро́жнага (адуш.) |
спадаро́жную |
спадаро́жнае |
спадаро́жныя (неадуш.)
спадаро́жных (адуш.) |
| Т. |
спадаро́жным |
спадаро́жнай
спадаро́жнаю |
спадаро́жным |
спадаро́жнымі |
| М. |
спадаро́жным |
спадаро́жнай |
спадаро́жным |
спадаро́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спадаро́жны, ‑ая, ‑ае.
1. Які рухаецца ў адным кірунку з чым‑н. Якраз дзьмуў вецер спадарожны. Аўрамчык. Ад бліжэйшай да МТС чыгуначнай станцыі юнак дабіраўся на спадарожнай машыне. Даніленка. / у знач. наз. спадаро́жны, ‑ага, м. Спадарожныя стаялі на беразе і казалі: «Глядзі ты, які .. наш Яшка: рэчкі не пераплыў, а панчохі ўжо сушыць». Колас.
2. Які сустракаецца на шляху, на дарозе. Спадарожная станцыя. Спадарожная вёска.
3. Які існуе поруч, разам з чым‑н., спадарожнічае чаму‑н. асноўнаму. Спадарожныя газы. □ У каментарыях .. не прыводзяцца спадарожныя элементы бытавання і расказвання казак, запісаных у пасляваенны час. Саламевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)