сняжы́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сняжы́на |
сняжы́ны |
| Р. |
сняжы́ны |
сняжы́н |
| Д. |
сняжы́не |
сняжы́нам |
| В. |
сняжы́ну |
сняжы́ны |
| Т. |
сняжы́най
сняжы́наю |
сняжы́намі |
| М. |
сняжы́не |
сняжы́нах |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сняжы́на, ‑ы, ж.
Разм. Вялікая сцяжынка. На дварэ вялікімі сняжынамі валіў снег, абляпіў вазок, .. дугу на кані. Лобан. Мокрыя, вялізныя сняжыны абляпілі акно і растаюць. Галавач.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)