смо́кінг, -а, мн. -і, -аў, м.

Пінжак для ўрачыстасцей з адкрытымі грудзямі і доўгімі, абшытымі шоўкам лацканамі.

|| прым. смо́кінгавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

смо́кінг

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. смо́кінг смо́кінгі
Р. смо́кінга смо́кінгаў
Д. смо́кінгу смо́кінгам
В. смо́кінг смо́кінгі
Т. смо́кінгам смо́кінгамі
М. смо́кінгу смо́кінгах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

смо́кінг м. смо́кинг

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

смо́кінг, ‑а, м.

Пінжак з чорнага сукна з адкрытай грудзінай і доўгімі, абшытымі шоўкам адваротамі.

[Англ. smoking-jacket.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

смо́кинг смо́кінг, -га м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)