смаля́рня, -і, мн. -і, -рань і -рняў, ж.

Тое, што і смалакурня.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Смаля́рня

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Смаля́рня
Р. Смаля́рні
Д. Смаля́рні
В. Смаля́рню
Т. Смаля́рняй
Смаля́рняю
М. Смаля́рні

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Смалярня́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Смалярня́
Р. Смалярні́
Д. Смалярні́
В. Смалярню́
Т. Смалярнё́й
Смалярнё́ю
М. Смалярні́

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

смаля́рня

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. смаля́рня смаля́рні
Р. смаля́рні смаля́рань
смаля́рняў
Д. смаля́рні смаля́рням
В. смаля́рню смаля́рні
Т. смаля́рняй
смаля́рняю		 смаля́рнямі
М. смаля́рні смаля́рнях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

смаля́рня ж. смолоку́рня

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

смаля́рня, ‑і, ж.

Тое, што і смалакурня. Калісь была тут смалярня. Ад яе засталіся толькі глыбы гліняных пячэй, дзе парыліся смалякі ды дробныя рэшткі пранятых смалою карчоў. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

смолоку́рня смалаку́рня, -ні ж., смаля́рня, -ні ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закады́чны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Вельмі блізкі, сардэчны (пра сябра, сяброўскія адносіны). Смалярня стала на некаторы час галоўным штабам двух закадычных прыяцеляў, Лабановіча і Тукалы. Колас. [Юзік] ахвотна згаджаўся з усім, з чым былі згодны яго закадычныя сябры Васіль і Міхась. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)