слізяві́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
слізяві́к |
слізевікі́ |
| Р. |
слізевіку́ |
слізевіко́ў |
| Д. |
слізевіку́ |
слізевіка́м |
| В. |
слізяві́к |
слізевікі́ |
| Т. |
слізевіко́м |
слізевіка́мі |
| М. |
слізевіку́ |
слізевіка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
слізяві́к, -зевіку́ м., бот. слизеви́к
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
слізяві́к, ‑зевіку, м.
Ніжэйшая бесхларафілавая расліна, слізісты грыб.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
слизеви́к бот. слізяві́к, -зевіку́ м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)