Verbum

анлайнавы слоўнік

слугава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

слугава́нне ср. служе́ние; услу́живание, прислу́живание

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

слугава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. слугаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

слугава́ць, -гу́ю, -гу́еш, -гу́е; -гу́й; незак.

Тое, што і прыслужваць.

|| зак. паслугава́ць, -гу́ю, -гу́еш, -гу́е; -гу́й.

|| наз. слугава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

услу́живание

1. услуго́ўванне, -ння ср.; дагаджа́нне, -ння ср.;

2. прыслу́жванне, -ння ср., прыслуго́ўванне, -ння ср., слугава́нне, -ння ср.; см. услу́живать^{1, 2};

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уха́живание

1. дагляда́нне, -ння ср.;

2. дагаджа́нне, -ння ср.;

3. слугава́нне, -ння ср.; частава́нне, -ння ср.;

4. заляца́нне, -ння ср.; см. уха́живать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

услуже́ние ср.

1. уст. (служба) паслу́гі, -лу́г, ед. паслу́га, -гі ж.;

идти́ в услуже́ние ісці́ служы́ць;

находи́ться в услуже́нии а) служы́ць, быць слуго́й (служа́нкай); б) перен. быць на паслу́гах;

2. ирон. (угождение) дагаджа́нне, -ння ср., слугава́нне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)