сле́сарскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сле́сарскі сле́сарская сле́сарскае сле́сарскія
Р. сле́сарскага сле́сарскай
сле́сарскае
сле́сарскага сле́сарскіх
Д. сле́сарскаму сле́сарскай сле́сарскаму сле́сарскім
В. сле́сарскі (неадуш.)
сле́сарскага (адуш.)
сле́сарскую сле́сарскае сле́сарскія (неадуш.)
сле́сарскіх (адуш.)
Т. сле́сарскім сле́сарскай
сле́сарскаю
сле́сарскім сле́сарскімі
М. сле́сарскім сле́сарскай сле́сарскім сле́сарскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сле́сарскі сле́сарский

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сле́сарскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да слесара. Слесарская праца. □ Дні праз тры прывёз Зусь на рамізніку скрынку са слесарскім інструментам. Мурашка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сле́сар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Рабочы, спецыяліст па апрацоўцы, зборцы і рамонце металічных вырабаў.

С.-зборшчык.

С.-сантэхнік.

|| прым. сле́сарскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сле́сарский сле́сарскі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)