філало́гія, -і, ж.

Сукупнасць навук, якія вывучаюць мову і літаратуру.

Славянская ф.

|| прым. філалагі́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

міфало́гія, -і, ж.

1. Навука, якая вывучае міфы (у 1 знач.).

2. Сукупнасць міфаў (у 1 знач.) якога-н. народа.

Славянская м.

|| прым. міфалагі́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

філало́гія, ‑і, ж.

Сукупнасць навук, якія вывучаюць літаратуру і мову. Славянская філалогія. Класічная філалогія. Акадэмік Я.Ф. Карскі з’яўляецца заснавальнікам беларускай філалогіі.

[Ад грэч. philéō — люблю і logos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

славя́нскі славя́нский;

~кія мо́вы — славя́нские языки́;

~кая філало́гія — славя́нская филоло́гия

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

славя́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. славя́нскі славя́нская славя́нскае славя́нскія
Р. славя́нскага славя́нскай
славя́нскае		 славя́нскага славя́нскіх
Д. славя́нскаму славя́нскай славя́нскаму славя́нскім
В. славя́нскі (неадуш.)
славя́нскага (адуш.)		 славя́нскую славя́нскае славя́нскія (неадуш.)
славя́нскіх (адуш.)
Т. славя́нскім славя́нскай
славя́нскаю		 славя́нскім славя́нскімі
М. славя́нскім славя́нскай славя́нскім славя́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

грэ́ка-славя́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. грэ́ка-славя́нскі грэ́ка-славя́нская грэ́ка-славя́нскае грэ́ка-славя́нскія
Р. грэ́ка-славя́нскага грэ́ка-славя́нскай
грэ́ка-славя́нскае		 грэ́ка-славя́нскага грэ́ка-славя́нскіх
Д. грэ́ка-славя́нскаму грэ́ка-славя́нскай грэ́ка-славя́нскаму грэ́ка-славя́нскім
В. грэ́ка-славя́нскі (неадуш.)
грэ́ка-славя́нскага (адуш.)		 грэ́ка-славя́нскую грэ́ка-славя́нскае грэ́ка-славя́нскія (неадуш.)
грэ́ка-славя́нскіх (адуш.)
Т. грэ́ка-славя́нскім грэ́ка-славя́нскай
грэ́ка-славя́нскаю		 грэ́ка-славя́нскім грэ́ка-славя́нскімі
М. грэ́ка-славя́нскім грэ́ка-славя́нскай грэ́ка-славя́нскім грэ́ка-славя́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ба́лта-славя́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ба́лта-славя́нскі ба́лта-славя́нская ба́лта-славя́нскае ба́лта-славя́нскія
Р. ба́лта-славя́нскага ба́лта-славя́нскай
ба́лта-славя́нскае		 ба́лта-славя́нскага ба́лта-славя́нскіх
Д. ба́лта-славя́нскаму ба́лта-славя́нскай ба́лта-славя́нскаму ба́лта-славя́нскім
В. ба́лта-славя́нскі (неадуш.)
ба́лта-славя́нскага (адуш.)		 ба́лта-славя́нскую ба́лта-славя́нскае ба́лта-славя́нскія (неадуш.)
ба́лта-славя́нскіх (адуш.)
Т. ба́лта-славя́нскім ба́лта-славя́нскай
ба́лта-славя́нскаю		 ба́лта-славя́нскім ба́лта-славя́нскімі
М. ба́лта-славя́нскім ба́лта-славя́нскай ба́лта-славя́нскім ба́лта-славя́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ба́лцка-славя́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ба́лцка-славя́нскі ба́лцка-славя́нская ба́лцка-славя́нскае ба́лцка-славя́нскія
Р. ба́лцка-славя́нскага ба́лцка-славя́нскай
ба́лцка-славя́нскае		 ба́лцка-славя́нскага ба́лцка-славя́нскіх
Д. ба́лцка-славя́нскаму ба́лцка-славя́нскай ба́лцка-славя́нскаму ба́лцка-славя́нскім
В. ба́лцка-славя́нскі (неадуш.)
ба́лцка-славя́нскага (адуш.)		 ба́лцка-славя́нскую ба́лцка-славя́нскае ба́лцка-славя́нскія (неадуш.)
ба́лцка-славя́нскіх (адуш.)
Т. ба́лцка-славя́нскім ба́лцка-славя́нскай
ба́лцка-славя́нскаю		 ба́лцка-славя́нскім ба́лцка-славя́нскімі
М. ба́лцка-славя́нскім ба́лцка-славя́нскай ба́лцка-славя́нскім ба́лцка-славя́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кні́жна-славя́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кні́жна-славя́нскі кні́жна-славя́нская кні́жна-славя́нскае кні́жна-славя́нскія
Р. кні́жна-славя́нскага кні́жна-славя́нскай
кні́жна-славя́нскае		 кні́жна-славя́нскага кні́жна-славя́нскіх
Д. кні́жна-славя́нскаму кні́жна-славя́нскай кні́жна-славя́нскаму кні́жна-славя́нскім
В. кні́жна-славя́нскі (неадуш.)
кні́жна-славя́нскага (адуш.)		 кні́жна-славя́нскую кні́жна-славя́нскае кні́жна-славя́нскія (неадуш.)
кні́жна-славя́нскіх (адуш.)
Т. кні́жна-славя́нскім кні́жна-славя́нскай
кні́жна-славя́нскаю		 кні́жна-славя́нскім кні́жна-славя́нскімі
М. кні́жна-славя́нскім кні́жна-славя́нскай кні́жна-славя́нскім кні́жна-славя́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

славя́нскі, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да славянства, славян; які належыць славянам, уласцівы ім. Славянскія народы. Славянскія мовы. Славянскі характар. □ Гэта быў стары батрак з дзіўным для Руневіча, як быццам славянскія, прозвішчам — Ракаў. Брыль.

2. Які мае адносіны да старажытнай пісьменнасці славян; царкоўнаславянскі. Славянская палеаграфія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)