скі́дваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. скі́дваю скі́дваем
2-я ас. скі́дваеш скі́дваеце
3-я ас. скі́двае скі́дваюць
Прошлы час
м. скі́дваў скі́двалі
ж. скі́двала
н. скі́двала
Загадны лад
2-я ас. скі́двай скі́двайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час скі́дваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

скі́дваць несов., см. скіда́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скі́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да скінуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скі́нуць, -ну, -неш, -не; скінь; -нуты; зак.

1. каго-што. Кінуць уніз з чаго-н.

С. снег са страхі.

С. дэсант.

2. што. Зняць з сябе (вопратку, абутак і пад.), рыўком адкінуць што-н. з чаго-н.

С. боты.

С. з галавы хустку.

3. што. Паменшыць на якую-н. колькасць, велічыню (разм.).

С. сотні дзве.

Эх, с. бы гадоў дзесяць!

4. перан. Вызваліцца ад чыйго-н. панавання, звергнуць, пазбавіць улады.

С. путы няволі (высок.).

5. што. У гідратэхніцы: адвесці ваду з якога-н. вадаёма.

С. воды ў мора.

|| незак. скіда́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і скі́дваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. скіда́нне, -я, н. і скі́дванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

скі́дванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. скідваць — скінуць і скідвацца — скінуцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скі́двацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да скінуцца.

2. Зал. да скідваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стря́хивать несов. страса́ць, стрэ́сваць; (сбрасывать) скіда́ць, скі́дваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ски́дывать несов., в разн. знач. скіда́ць, скі́дваць;

ски́дывать ка́мни в ку́чу скіда́ць (скі́дваць) камя́ні ў ку́чу;

ски́дывать се́но с во́за скідаць (скі́дваць) се́на з во́за; см. ски́нуть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Скід ‘узараны загон з двайной баразной пасярэдзіне, склад’ (лёзн., Яшк.; полац., Нар. лекс.). Да скідваць, аналагічна склад 3 (гл.) < складваць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

скида́ть​II несов., уст., прост. (снимать что-л. надетое, скидывать) скіда́ць, скі́дваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)