скрыўля́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца; незак.

Тое, што і крывіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

скрыўля́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. скрыўля́юся скрыўля́емся
2-я ас. скрыўля́ешся скрыўля́ецеся
3-я ас. скрыўля́ецца скрыўля́юцца
Прошлы час
м. скрыўля́ўся скрыўля́ліся
ж. скрыўля́лася
н. скрыўля́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час скрыўля́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

скрыўля́цца несов.

1. (делаться кривым) искривля́ться, криви́ться, ска́шиваться, перека́шиваться;

2. (о лице) скривля́ться, мо́рщиться;

3. перен. искажа́ться; искривля́ться;

1-3 см. скрыві́цца;

4. страд. искривля́ться, криви́ться, ска́шиваться, перека́шиваться; мо́рщиться; искажа́ться; см. скрыўля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скрыўля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; незак.

1. Незак. да скрывіцца.

2. Зал. да скрыўляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

искривля́ться возвр., страд. скрыўля́цца, крыві́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

караба́ціцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ціцца; незак.

Рабіцца карабатым, выгінацца, скрыўляцца.

Фанера на сонцы карабаціцца.

|| зак. пакараба́ціцца, -ціцца і скараба́ціцца, -ціцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

извраща́ться возвр., страд. перакру́чвацца; скажа́цца; скрыўля́цца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Кле́пы: клепое дрэво ’крывое дрэва’ (Маш.). Рэгіянальны балтызм. Параўн. літ. klypti ’згінацца, скрыўляцца’ (Лекс. Палесся, II).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

караба́ціцца, ‑ціцца; незак.

Станавіцца карабатым; скрыўляцца, выгінацца. Фанера карабаціцца. □ [Кніга] ляжала на стале, і тонкая папяровая вокладка пачынала жоўкнуць, карабаціцца — ад сонца і дробнай, што пыл, салёнай імжы. Карамазаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скрыўле́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. скрыўляць — скрывіць і стан паводле знач. дзеясл. скрыўляцца — скрывіцца.

2. Скрыўленае месца; згіб, крывізна. Ліквідаваць скрыўленне.

3. перан. Ухіленне. адступленне ад правільнага курсу, парушэнне нормы. Скрыўленне лініі партыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)