скалясі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
скаляшу́ |
скалясі́м |
| 2-я ас. |
скалясі́ш |
скалесіце́ |
| 3-я ас. |
скалясі́ць |
скаляся́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
скалясі́ў |
скалясі́лі |
| ж. |
скалясі́ла |
| н. |
скалясі́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
скалясі́ |
скалясі́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
скалясі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
скалясі́ць сов., разг. исколеси́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
скалясі́ць, ‑ляшу, ‑лясіш, ‑лясіць; зак., што.
Разм. Аб’ездзіць, абхадзіць. [Марцін:] — Мой сын — партызан, усе лясы скалясіў. Карпюк. Трэба было шукаць нейкай рады, і Жылуновіч скалясіў у пошуках працы Беларусь, Украіну, Літву і Латвію. С. Александровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)