секундаме́р, -а, мн. -ы, -аў м.

Прыбор для дакладнага вымярэння часу ў долях секунды, секундах, мінутах і гадзінах.

Электрычны с.

|| прым. секундаме́рны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

секундаме́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. секундаме́р секундаме́ры
Р. секундаме́ра секундаме́раў
Д. секундаме́ру секундаме́рам
В. секундаме́р секундаме́ры
Т. секундаме́рам секундаме́рамі
М. секундаме́ры секундаме́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

секундаме́р м. секундоме́р

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

секундаме́р,

Прыбор для вымярэння часу з дакладнасцю да дзесятых долей секунды. [Суддзя] стаяў з секундамерам у руках і ўважліва сачыў за кожным рухам удзельнікаў бегу. «Беларусь».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

секундоме́р секундаме́р, -ра м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)