сапе́рніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сапе́рніцкі |
сапе́рніцкая |
сапе́рніцкае |
сапе́рніцкія |
| Р. |
сапе́рніцкага |
сапе́рніцкай
сапе́рніцкае |
сапе́рніцкага |
сапе́рніцкіх |
| Д. |
сапе́рніцкаму |
сапе́рніцкай |
сапе́рніцкаму |
сапе́рніцкім |
| В. |
сапе́рніцкі (неадуш.) |
сапе́рніцкую |
сапе́рніцкае |
сапе́рніцкія (неадуш.) |
| Т. |
сапе́рніцкім |
сапе́рніцкай
сапе́рніцкаю |
сапе́рніцкім |
сапе́рніцкімі |
| М. |
сапе́рніцкім |
сапе́рніцкай |
сапе́рніцкім |
сапе́рніцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сапе́рніцкі сопе́рнический
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сапе́рніцкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да саперніцтва, саперніка, уласцівы ім.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сапе́рнік, -а, мн. -і, -аў, м.
Чалавек, які сапернічае з кім-н. у чым-н.
Сур’ёзны с. чэмпіёна.
Няма сапернікаў у каго-н. у чым-н. (няма роўных).
|| ж. сапе́рніца, -ы, мн. -ы, -ніц.
|| прым. сапе́рніцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сопе́рнический сапе́рніцкі;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)