Асоба, якая мае высокі чын, сан.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Асоба, якая мае высокі чын, сан.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| сано́ўнікі | ||
| сано́ўніка | сано́ўнікаў | |
| сано́ўніку | сано́ўнікам | |
| сано́ўніка | сано́ўнікаў | |
| сано́ўнікам | сано́ўнікамі | |
| сано́ўніку | сано́ўніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
У дарэвалюцыйнай Расіі і за мяжой — вяльможа з высокім санам, з высокім становішчам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
царадво́рац, -рца,
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сано́вник
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
візі́р², -а,
У некаторых краінах Блізкага Усходу: міністр, вышэйшы
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сано́ўніца, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вяльмо́жа, -ы,
1. Знатны і багаты
2. Пра чалавека, які зазнаўся (
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вяльмо́жа, ‑ы,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)